Harman Phoenix II Film… Solide nieuwe optie voor kleurschutters
|
|
Tijd om te lezen 5 min
|
|
Tijd om te lezen 5 min
Phoenix II is de tweede kleurenfilm van HARMAN, en een flinke verbetering. De eerste versie had een speelse, experimentele uitstraling die mensen erg konden waarderen, maar deze voelt verfijnder aan en behoudt tegelijk dezelfde creatieve eigenheid. Je krijgt nog steeds een krachtig contrast en warme tinten, nu met meer belichtingsspeelruimte, fijnere korrel en consistentere resultaten. De film is verkrijgbaar in 35 mm en 120-formaat, heeft een ISO-waarde van 200 en wordt ontwikkeld volgens het C-41-proces. Makkelijk om mee te fotograferen, leuk om te scannen en een uitstekende allround kleurenfilm, gemaakt in het Verenigd Koninkrijk.
Laten we het erover hebben. HARMANs originele kleurenfilm van 200 ISO, Phoenix I, was vorig jaar een spannende introductie. De film had sprekende kleuren, een totaal ander karakter dan andere films en was een beetje onvoorspelbaar. Ik heb er maar een paar rolletjes mee geschoten, maar het was leuk — een nieuwe kleurenfilm in een wereld die grotendeels wordt gedomineerd door Kodak Portra 400 en CineStill 800T. Toch was het niet de meest betrouwbare keuze voor studiowerk of landschappen waarbij een groot dynamisch bereik nodig is. De tinten waren wat vlak, de kleuren sloegen soms nogal door en hoewel de film die nostalgische analoge uitstraling had, zou ik er niet regelmatig naar grijpen.
Phoenix II voelt als een volwaardige film. Hij is volledig opnieuw ontworpen, van de basis af, met nieuwe kleurstoffen, koppelaars en zelfs een experimentele laagopbouw die de algehele precisie verbetert.
Deze versie is verfijnder en minder onvoorspelbaar, maar heeft nog steeds genoeg karakter voor die klassieke filmlook. Al na één rol merkte ik duidelijke verbeteringen in contrast, korrel en scherpte. Schaduwen en hoge lichten blijven beter behouden en er is meer ruimte om met de belichting te spelen, al komt de film nog steeds het best tot zijn recht bij een correcte lichtmeting.
Ook het scannen gaat meteen een stuk soepeler. Zoals bij elke film hangt het resultaat af van de scanner, maar deze scans doen HARMAN recht. Welke veranderingen ze ook hebben aangebracht, ze werken… en ik ben helemaal om.
De film biedt een neutrale basis met een vleugje analoge charme. Het contrast is krachtig en de schaduwdetails zijn mooi, met op de juiste plekken genoeg ruimte om kleuren te behouden.
In de donkere delen is de korrel duidelijk zichtbaar, maar niet zo sterk dat het afleidt. Het voelt heel bewust gekozen en voegt textuur toe die het analoge karakter versterkt. Op de mooiste plekken springen de kleuren eruit, vooral met contrasterende kleuren in hetzelfde beeld, zoals het shirt van mijn vriend tegen het groen of het geel vóór de heldere lucht. Bij kleurenfilm vind ik het mooi als kleuren een eigen karakter of smaak hebben; dat soort effect krijg je digitaal niet helemaal voor elkaar.
Ik heb deze rolletjes 120-film in allerlei situaties geschoten met mijn Mamiya RB67 en was echt onder de indruk van de prachtige resultaten. De film is ook verkrijgbaar als 35 mm voor je kleinbeeldcamera, zodat je beide opties hebt voor je favoriete camera.
Ik ben dol op Kodak, dat is geen geheim. Ik fotografeer er bijna elke dag mee en neem het mee naar vrijwel elke shoot. En natuurlijk, een shoutout naar mijn beste vriend Tim (heb je onze filmshootout op YouTube al gezien?). Maar laten we eerlijk zijn: Kodak is een premium keuze, en de prijs weerspiegelt dat. Een 5-pack rollen halen, plus het scannen, kan je al snel een paar honderd dollar kosten. Dat is moeilijk te rechtvaardigen voor casual shoots met iets als mijn Pentax 17 half-frame.
Phoenix II voelt als een grote deal in deze wereld van digitaal. Het is de nieuwe favoriet voor makers die op zoek zijn naar een betaalbaar alternatief voor Kodak of gewoon iets anders. Maar belangrijker nog, het is een van de weinige echt nieuwe kleurenfilms die vandaag de dag worden gemaakt. Geen nieuwe verpakking voor een oude film. Geen rebranding.
Het is geen mysterieuze film zonder herkomst, en het is ook geen opnieuw verpakte Kodak-film zoals CineStill (als je dat niet wist: CineStill koopt Kodak-bioscoopfilm, verwijdert de rem-jetlaag en verpakt het opnieuw). Kodak, CineStill, Ilford — allemaal uitstekende keuzes. Maar ik vind het geweldig als er iets nieuws opduikt in de filmcommunity, dat gebeurt niet zo vaak. Phoenix II voelt handgemaakt, doordacht en met zorg gemaakt door echte mensen die van film houden.
Kodak Portra 400 is het gouden kind van de filmsoorten: de bestverkopende, de favoriet van fotografen en mijn persoonlijke favoriet. Het is gewoon moeilijk te evenaren. Portra brengt huidtinten perfect tot uiting en verwerkt highlights prachtig, waardoor het ideaal is voor portretfotografie bij allerlei soorten belichting en huidtinten. Ik grijp nog steeds naar Portra 400 voor shoots aan de kust of in de zon, maar HARMAN’s Phoenix II maakt me oprecht enthousiast om iets nieuws uit te proberen bij aankomende projecten.
Hoewel de huidtinten op Phoenix II niet helemaal zo nauwkeurig of glad zijn als die van Portra 400, zijn ze absoluut beter dan de meeste minder bekende films die er zijn, en merkbaar beter dan CineStill 400D, die ik meestal bewaar voor meer gestileerde shoots met veel nachtfotografie of lifestylefotografie.
Kodak Gold 200 is het budgetvriendelijke broertje van Portra, met een warmere, nostalgischere uitstraling. Het is om een reden een cultfavoriet onder consumenten. Ik zou Phoenix II in een vergelijkbare categorie plaatsen: het is nog een lichtgevoelige film die texturen in schaduwen naar voren haalt en een mooie hoeveelheid korrel geeft.
Gold 200 neigt naar warmer en komt echt tot zijn recht in lichtere buitenscènes met een beperkter dynamisch bereik, terwijl Phoenix II zijn eigen standje vasthoudt in de studio. Het geeft je een neutralere basis die goed werkt bij verschillende onderwerpen, vooral voor portretten. Sterker nog, ik merkte vaak dat ik na het scannen het beeld nog een heel klein beetje moest opwarmen.
Veelzijdig, kan voor een verscheidenheid aan onderwerpen worden gebruikt.
Houdt mooie details vast bij het fotograferen buiten, of voor drukke landschappen.
De huidtinten hielden het mooi in de studio.
Niet zo hoogwaardig als Kodak, maar nog steeds behoorlijk prachtig.
Moeilijker te vinden, niet zo populair als Kodak of CineStill.
Wat voor film is PHX Harman II?
Het is een experimentele ISO 200 kleurennegatief filmsoort voor 35mm en 120-formaat camera's.
Hoe verschilt het kleurenpalet van Phoenix I?
Phoenix II is over het algemeen meer gebalanceerd en koeler, met een lichte magenta tint in de highlights en een groene tint in de schaduwen.
Zie ik halatie?
Ja—hoogcontrastscènes kunnen een gloed rondom felle lichtbronnen vertonen, wat bijdraagt aan zijn unieke esthetiek.
Hoe ontwikkel ik het?
Standaard C-41 kleurennegatief ontwikkelen bij elk lab dat C-41 aanbiedt.
Lees meer: