Kodak Portra 160: Het is geen alleskunner (en dat is een goed ding)
|
|
Tijd om te lezen 6 min
|
|
Tijd om te lezen 6 min
In de afgelopen 6 jaar dat ik met film heb gefotografeerd, heb ik te waard krijgen van de uitgesproken persoonlijkheid die elke filmsoort kan hebben. Net als met camera's en lenzen heb ik verschillende filmsoorten voorhanden om voor specifieke doeleinden te gebruiken. Er zijn situaties waarbij ik precies weet welke film geschikt is nog voordat ik mijn camera oppak.
Een van die films is Portra 160.
Als je mijn stuk over Portra 800 hebt gelezen, weet je al dat dit mijn favoriete filmsoort is. Maar alleen omdat het mijn favoriet is, betekent dat niet dat het voor alles perfect is. Er zijn twee situaties waarin het nadelen heeft: zeer zonnige dagen en in de studio. Wanneer ik met flitsers werk, portretten fotografeer in gecontroleerd licht of mijn compactcamera pak op een zonnige middag, is Portra 160 de film die in mijn camera zit. Het is een specifiek hulpmiddel voor specifieke situaties, en in die situaties is het precies wat ik nodig heb.
Het grootste deel van mijn ervaring met Portra 160 is op twee plekken: in de studio en bij fel daglicht.
In de studio gebruik ik hem bijna altijd met flitsers. De Mamiya 645AFD is hier mijn eerste keuze, voornamelijk omdat hij uitstekende autofocus en een synchronisatiesnelheid van 1/125 heeft. Dat, in combinatie met een grote negatief, gecontroleerd licht en de fijne korrel van Portra 160, stelt me in staat om portretten te maken met een hoog niveau van detail en scherpte. Bovendien biedt de lage ISO mogelijkheden om meer te experimenteren met mijn diafragma en flitsvermogen.
Bij daglicht heb ik hem gebruikt voor commerciële en lifestyle-opdrachten waarbij ik een cleaner, ingetogenerder beeld wilde. Portra 160 is minder verzadigd dan zowel Portra 400 als Portra 800, en voor bepaalde situaties is dat precies wat ik wil. De huidtinten zijn prachtig, de kleuren zijn niet te agressief en er zit een lichte koelte in de schaduwen die ik erg fijn vind.
Huidtinten in studiolicht. Dit is zonder twijfel mijn favoriete aspect van Portra 160. Ik gebruik graag flitsers, zowel in als buiten de studio. Onder gecontroleerd flitslicht is de weergave van huidtinten fenomenaal. Het biedt uitzonderlijke details en gaat prachtig om met een breed scala aan huidtinten en belichtingsverhoudingen. Dit is mijn favoriete filmsoort voor elk portretwerk dat kunstlicht omvat.
Fijne korrel. Zoals ik al in mijn Portra 800-artikel noemde, hou ik van korrel, maar dat betekent niet altijd dat mijn klanten dat ook doen. Wanneer ik strakke, professioneel ogende headshots of promotiebeelden moet maken, levert Portra 160 met kop en schouders meer. De korrelstructuur is erg aangenaam en voegt een beetje textuur toe aan het beeld, maar is lang niet zo aanwezig als bij een snellere film.
Gecontroleerde kleurverzadiging. Portra 160 is veel ingetogener dan zijn snellere broertjes. Wanneer ik een verfijnder, ingetogener palet wil, of dat nu in een studioportret of een redactionele lifestyle-shoot is, doet de kleurweergave van 160 precies dat. Het voelt verfijnd aan zonder overmatig verzadigd te zijn.
Prestaties met flitslicht. Een film met een lage ISO geeft je veel meer flexibiliteit met flitsvermogensinstellingen, diafragmakenuzes en scherptediepte. Dit is een uitstekende film om mee te beginnen als je net begint te leren hoe je kunstlicht in of buiten de studio gebruikt.
Eerlijk gezegd zou ik er niets aan veranderen. Ik weet precies welke plek Portra 160 in mijn cameratas heeft, en voor de situaties waarin ik de film gebruik, doet hij zijn werk uitstekend.
Dat gezegd hebbende, is het goed om duidelijk te zijn over wat de film níét is. Het is geen veelzijdige film voor de hele dag, zoals Portra 400, en al helemaal geen krachtpatser voor weinig licht, zoals Portra 800. Als je Portra 160 in je camera laadt, moet je een duidelijk beeld hebben van wat je gaat fotograferen. Ik heb hem weleens geladen toen ik dacht dat ik zeker meer foto's zou maken, om vervolgens het goede licht te missen en met een rolletje met een lage ISO-waarde te zitten terwijl het blauwe uur aanbrak. Dat is een fout waar je heel snel van leert.
Meestal belicht ik de film op de nominale gevoeligheid of iets daarboven, op ISO 100. Dat levert me altijd mijn favoriete resultaten op.
Dit is een fantastische portretfilm, en ik vind dat hij vooral goed tot zijn recht komt bij kunstlicht. Ben je nog niet vertrouwd met flitsers? Begin dan met continu licht!
Een rolletje 160 in een compactcamera stoppen en midden op de dag wat invulflits gebruiken is ontzettend leuk.
Het is geen goede film voor wisselende lichtomstandigheden, uit de hand fotograferen bij weinig licht of situaties waarin de omgeving sterk verandert.
Ik doe dit niet altijd, maar ik vind dat deze film er juist heel gaaf uitziet als je hem onderbelicht. Zeker het experimenteren waard als je iets anders of sfeervollers wilt!
Ik denk dat Portra 160 een onverslaanbare filmsoort is voor studiofotografen, portretfotografen en iedereen die regelmatig met flitslicht werkt. Als je redactionele of lifestylebeelden maakt in zacht, hard, natuurlijk of kunstmatig licht, moet je meteen een paar rollen kopen, want ik denk dat je absoluut dol zult zijn op de look.
Het is ook niets minder dan een feit dat Portra 160 veel goedkoper is dan 400 en 800, dus als je vaak in lichtere omgevingen terechtkomt of met gecontroleerde belichtingsopstellingen werkt, kan kiezen voor Portra 160 je wat geld besparen.
Waar het geen goede keuze is, is overal waar het licht onvoorspelbaar, zwak of snel veranderend is. Voor dat soort werk zit Portra 400 in het perfecte midden tussen de fijne korrelprecisie van 160 en de mogelijkheden in weinig licht van 800. Als je één film wilt die de meeste situaties dekt, is 400 het meer praktische antwoord. En als weinig licht jouw primaire omgeving is, weet je al waar je naar moet kijken (hoest mijn favoriete filmsoort hoest).
Uiteindelijk vult Portra 160 een heel specifiek gat in mijn cameratas. Ik zou er niet naar grijpen zoals ik naar Portra 800 grijp, en ik gebruik het ook niet als standaard. Maar wanneer ik in de studio met flitsers sta, of me voorbereid op een zonovergoten sessie, is het onverslaanbaar.
Waarvoor is Kodak Portra 160 het best geschikt?
Hoe verhoudt de korrel zich tot andere Portra-films?
Nou, als je heel technisch wilt worden... volgens The Codex, heeft Portra 160 een printkorrelindex van 28 op 4x6-formaat (merkbaar fijner dan de 37 van Portra 400) en nadert de grenzen van wat het oog überhaupt kan waarnemen. Maar op 120-mediumformaat verdwijnt de korrel vrijwel volledig.
Kan Portra 160 tegen overbelichting?
Het gaat uitstekend om met overbelichting, behoudt details in de hooglichten en zorgt voor vloeiende overgangen, wat het een favoriet maakt voor portretfotografen. Geef het liever te veel licht dan te weinig.
En onderbelichting... is dat een risico?
Ja, en dat is het belangrijkste waar je op moet letten. Portra 160 is een filmsoort die gemakkelijk onderbelicht raakt en er modderig uitziet als dat gebeurt. Bel zorgvuldig, vooral in gemengde of zwakke omstandigheden!
Hoe verhoudt Portra 160 zich tot Portra 400?
Waar presteert Kodak Portra 160 het best?
Ondanks zijn sterke punten wordt Portra 160 vaak overgeslagen ten gunste van Portra 400 en 800, grotendeels vanwege zijn lagere ISO. Echter, in goed licht komt het echt tot zijn recht; met ongelooflijke details, zeer fijne korrel, prachtige tonen en een schone, veelzijdige look. Het beloont de langzame, bewuste fotograaf, dat is zeker.