film image from J&F film photo lab in LA

Hoe Clever Supply Co. haar ziel vond in leer, fotografie en vakmanschap

Geschreven door: Steven Schultz

|

|

Tijd om te lezen 13 min

Een interview met Todd van Clever Supply Co. door filmfotograaf en vriend Steven Schultz, over de hoogte- en dieptepunten achter het favoriete leerbedrijf van elke maker.

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
Todd van Clever Supply Co.
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

Het begin

Steven: Dus voordat we überhaupt bij Clever Supply komen, wil ik eerst horen wat jij als fotograaf deed. Wat deed je voordat het merk bestond?


Todd: Het begint eerlijk gezegd bij mijn opa. Hij was de familie-fotograaf; bij elke bijeenkomst, op Kerstmis en Pasen, was hij de man met de camera. Je groeide er gewoon mee op. Dat was iets van opa, weet je wel? En ergens rond mijn derde jaar op de middelbare school begon ik te denken: “Ik wil dat ook doen.” Ik vroeg een camera voor mijn verjaardag en eindigde in de digitale wereld, net toen het echt een ding begon te worden—dat was rond 2004, 2005.


Maar hier is het grappige. Mijn opa was net overgestapt op een digitale Canon Rebel en verkocht zijn oude analoge camera, dus ik kocht die van hem. Ik erfde dus eigenlijk zijn laatste analoge camera, en dat werd mijn ding. Mijn middelbare school had een analoge fotografie-opleiding, ik werd een beetje meegezogen in de wereld van de donkere kamer, en ik was gewoon… ik was verslaafd. Het was een leuke creatieve uitlaatklep en de interesse verdween nooit echt. Ik was ook altijd geïnteresseerd in techniek, en ik zat bij een multimedia-programma op school, dus ik deed ook videowerk en leerde Final Cut en al die andere dingen.


Een paar jaar later was ik verhuisd naar Louisville voor mijn studie en werkte ik bij Apple, gewoon een jongvolwassene die probeerde uit te vogelen wat ik met mijn leven aan het doen was. Een vriendin van mijn vrouw werd verloofd en vroeg of ik hun verlovingsfoto's zou fotograferen, en uiteindelijk ook hun bruiloft. En dat was een beetje het begin. Ik was gewoon de man die altijd zijn camera bij zich had, en toen mensen de foto's zagen, begonnen ze me te vragen om echt dingen te fotograferen. Ik dacht, hey, ik kan er tenminste voor betalen wat ik wil kopen. Maar toen ik die eerste bruiloft deed, was het gewoon, wow. De kick van deel uit te maken van iemands grote dag. Ik viel helemaal voor het idee om van fotografie te leven.


Steven: Hoe lang is het fotografiebedrijf geweest?


Todd: Ik werd rond 2010, 2011 er echt serieus mee en ging er vol voor tot ongeveer 2016. En het was eerlijk gezegd altijd een beetje een bijbaan. Niet omdat ik dat wilde, maar als ik er nu op terugkijk, had ik gewoon nog niet de zakelijke vaardigheden om uit te vogelen hoe ik het volledig rendabel kon maken. Er waren absoluut seizoenen waarin het een heel belangrijk deel van ons inkomen was als jong gezin dat net begon. Maar in het vierde jaar had ik een baan aangenomen bij een social media managementbedrijf genaamd Buffer, en ik besloot gewoon het fotografiebedrijf te sluiten en er afstand van te nemen.


Er was zeker een rouwperiode bij. Ik had niet het gevoel dat ik had gefaald, niet echt, maar een groot deel van mijn identiteit was verweven met het creatief zijn, met het najagen van dat ding. Dus ik deed wat ik altijd doe als dat gebeurt: ik vond een andere hobby.

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
Het leven in de garage.

Ontdekken van het leerwerk

Steven: Dus hoe kwam het leerwerk in beeld?


Todd: Mijn vrouw gaf me voor Kerstmis een echt prachtig gemaakte leren portemonnee. En ik kon er gewoon… er niet meer aan stoppen te denken. De kwaliteit ervan, hoe het in je handen voelde, het idee dat dit ding gewoon eeuwig zou meegaan. Het zat echt niet meer uit mijn hoofd. Uiteindelijk dacht ik, oké, misschien kan ik zelf uitvogelen hoe ik iets dergelijks te maken.


Dus ik liep een Tandy Leather-winkel binnen—denk aan Joann Fabrics, maar dan specifiek voor leerwerk—zonder er absoluut iets van te weten, en vroeg gewoon aan iemand achter de toonbank om me de juiste kant op te wijzen. Ik ging naar huis met wat gereedschap en een stuk leer en begon gewoon ermee te klooien. Ik raakte er helemaal aan verslaafd. Er is iets aan met je handen werken dat heel rustgevend is als je de hele dag naar een scherm staart. Ik had een pauze van schermen nodig. Dus ik begon met het maken van sleutelclips, portemonnees, tassen, alles wat ik kon uitvogelen hoe ik moest maken.


“Ik wilde er zeker van zijn dat ik wist hoe ik iets moois van leer kon maken voordat ik een camerariem aanraakte. Dat voelde te heilig aan.”


Het wees uiteindelijk op fotografische apparatuur, maar ik haastte me niet naar camerariemen. Ik was er al ongeveer een jaar mee bezig voordat ik er zelfs maar een probeerde te maken. Er zat iets in dat bijna te persoonlijk voelde om te laten mislukken. Ik kan het niet helemaal uitleggen, maar ik wilde gewoon echt weten wat ik aan het doen was voordat ik dat deed.


Uiteindelijk maakte ik er een en stuurde ik hem naar een paar fotografische vrienden. En het lichtje ging op toen mijn vriend Billy, de oprichter van State Film Lab, vroeg of ik geïnteresseerd zou zijn om er een paar voor hem te maken om als groothandel aan zijn filmklanten te verkopen. En ik herinner me dat ik dacht… wacht even, mensen zouden deze echt willen kopen? Alsof, wat als fotografen die ik echt bewonderde onze riemen zouden dragen? Dat hele idee gaf me een enorme kick. Ik maakte ze voor Billy, ze werden verkocht, en vanaf dat moment was ik echt op weg.

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

Het merk opbouwen

Steven: Clever Supply viert dit jaar zijn tiende verjaardag. Was er een specifiek moment waarop je wist dat dit niet meer zomaar een hobby was?


Todd: Het groeide langzaam en werd op een gegeven moment plotseling onmiskenbaar. Op een vreemde manier waren we eigenlijk een succesverhaal van de coronacrisis. Rond het vijfjaarsmoment, begin 2020, besloot ik alles van mijn website te halen wat niets met camera's te maken had. Portemonnees, riemen, lifestyleartikelen; alles was weg. Ik wilde me volledig gaan richten op leren camerariemen en niets anders. Echt testen of dat hele idee van 'je specialiseren in een niche', waar iedereen het over heeft in de marketing, ook werkte.


Rond diezelfde tijd nam Benj Haisch, een van de eerste echt invloedrijke stemmen die over ons werk wist, contact opnemend over een affiliate-samenwerking en maakte hij een video over onze riemen. En bijna op precies hetzelfde moment schreef PetaPixel een artikel over ons. Die twee dingen samen veranderden alles. We gingen van misschien 30 bestellingen per maand naar 300 bestellingen de volgende maand. Eén maand. Mijn vrouw en ik keken elkaar gewoon aan en dachten: oké, we moeten hier een beslissing nemen. Of stoppen, want het is absoluut onmogelijk om dit naast mijn werk te blijven doen, of mijn baan opzeggen en er echt voor gaan.


We gaven onszelf ongeveer anderhalve week om er goed over na te denken, erover te bidden en besloten gewoon de sprong te wagen. Ik dacht: in het ergste geval kan ik een andere baan vinden als het niet lukt. Sindsdien hebben we er eigenlijk nooit meer bij stilgestaan.


Steven: Heb je vrij snel hulp ingeschakeld nadat je fulltime was gegaan?


Todd: Ja, vrij snel. Een groot deel van onze productietijd gaat naar handmatig stikken, dus ik heb vrijwel meteen mensen ingeschakeld voor dat werk. Ze kwamen bij het huis langs, pakten een partij riemen, stikten ze 's nachts en brachten ze de volgende ochtend weer terug. Zo zijn we eerlijk gezegd een tijd lang gegroeid. Toen we uit de garage waren en in een echte ruimte met een echt magazijn en een productiegedeelte zaten, begon ik daadwerkelijk personeel aan te nemen. We hebben nu twee fulltimers en we halen seizoensgebonden extra hulp in wanneer het echt druk wordt.

Kwaliteitsvakmanschap

Steven: Wat is een standaard waar je als merk aan vasthoudt, die je misschien tijd of geld heeft gekost, maar waar je nooit van zou afwijken?


Todd: We willen dat het de beste camerariemenervaring is die je kunt krijgen. Punt. En voor ons betekent dat het er geweldig uitziet en echt goed gemaakt moet zijn. Vakmanschap moet in het DNA van het merk verankerd zijn. We willen iets dat je kunt doorgeven. Iets dat op een dag op de zolder van je kleinkind terechtkomt en nog steeds perfect werkt. Dat is onze standaard.


Dat is nu eenmaal niet hoe de wereld tegenwoordig dingen maakt. Spullen van Amazon zijn gemaakt om een jaar te gebruiken, misschien een paar jaar meer als je geluk hebt, en daarna te vervangen. Ze zijn niet gemaakt om door te geven. Daarom zoeken we het beste leer dat we kunnen vinden, maken we dingen op de traditionele manier en kiezen we hardware die we weten dat het langdurig intensief gebruik zal doorstaan. We overbouwen bijna alles expres, en daar heb ik helemaal geen probleem mee.

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

“We willen dat onze producten aanvoelen als erfstukken. Dingen worden tegenwoordig niet meer zo gemaakt, en we proberen de uitzondering te zijn.”

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

Concurreren met gemak

Steven: Wat is een misverstand waar je als klein bedrijf mee te maken krijgt? Of het nu gaat over Clever Supply of gewoon over wat het kost om een merk op te bouwen rond fysieke, handgemaakte producten?


Todd: Een paar dingen schieten me te binnen. Ten eerste denken mensen vaak dat we groter zijn dan we zijn. Het zijn drie mensen en wat seizoensgebonden hulp—dat is echt het hele bedrijf. Als iemand via Instagram contact opneemt in de veronderstelling dat hij met een groot bedrijf te maken heeft, begrijp ik dat een beetje, omdat we veel moeite doen aan hoe het merk eruitziet en aanvoelt. Maar ja, het zijn echt gewoon wij.


Het andere grote punt is de snelheid. De spanning tussen iets met de hand maken en het tempo dat mensen nu verwachten, is echt een van de moeilijkste dingen om mee om te gaan. Toen ik Clever begon, voelde verzending binnen twee dagen indrukwekkend aan. Nu kan Amazon iets binnen drie uur voor je deur laten vallen. Letterlijk. We maken nog steeds alles met de hand, maar we hebben hard gewerkt om onze processen zo strak te krijgen dat we meestal de volgende dag kunnen verzenden als dat kan. Ik wil nooit kwaliteit opofferen voor snelheid. Maar ik weet ook dat dit gewoon de wereld is waarin we nu opereren, dus je moet een manier vinden om beide te doen.


Dat is ook een belangrijke reden waarom we ons assortiment beperkt houden en niet uitpakken met personalisatiemogelijkheden. Door alles gestroomlijnd te houden, wordt die snelheid mogelijk. Het is eerlijk gezegd een voortdurende evenwichtsoefening.

Verder uitbreiden dan camerariemen

Steven: Je bent de afgelopen jaren in tassen gestapt. Wat heeft die beslissing gedreven, en waar zie je de productlijn hiernaartoe gaan?


Todd: Toen ik fulltime was gegaan, werd de vraag vanzelfsprekend: oké, hoe kunnen we fotografen verder bedienen dan alleen met riemen? Je hebt er maar een beperkt aantal van nodig, toch? Dus ik begon naar de tassenmarkt te kijken, en wat ik steeds zag was een zeer strak, futuristisch design. Alles was heel erg gericht op technologie en heel modern. En er is niets mis met die look, maar ik vroeg me steeds af waarom er niets was met meer ziel? Leer, gewaxt canvas, die soort Americana-heritage-vibe, maar dan specifiek ontworpen voor fotografen en gebouwd rond een modern sling-silhouet.


Het beeld waar ik steeds op terugkwam was: wat als Apple en Filson samen een cameratas zouden maken? Dat was in feite het moodboard. En de sling heeft het erg goed gedaan. We hebben net een V2 uitgebracht die bijna volledig werd gedreven door klantfeedback. Vrijwel elke wijziging die we hebben doorgevoerd kwam rechtstreeks voort uit wat mensen ons vertelden dat ze wilden. Klanten te zien die dol waren op de eerste tas, echt enthousiast werden over de verbeteringen, was echt belonend.


Tassen zullen in de toekomst een kernonderdeel van het assortiment blijven. Daarbuiten proberen we ons echt te blijven focussen op het idee van "je camera meenemen". Alles wat we maken moet aanvoelen als een dagelijkse metgezel die overal naartoe gaat waar jij en je camera naartoe gaan.

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

Samenwerkingen & droomprojecten

Steven: Zijn er samenwerkingen die je nog hoopt ooit te realiseren?


Todd: Oké, dit is voor een deel grap en voor een deel volkomen serieus: ik wil Spider-Man met onze camerariem. Peter Parker. Op het moment dat ik op de bank zit en die film met mijn jongens kijk en Peter Parker een van onze riemen om heeft, kan ik met pensioen. In mijn meest wilde verbeelding zou er nooit een officiële Spider-Man-samenwerking komen, maar kom op, dat zou ongelooflijk zijn.


Er zit echter wel een echt verhaal achter. Er is een merk dat ik volg genaamd Rogue Territory; een klein, lokaal kledingbedrijf. Een van hun kenmerkende jassen kwam in de laatste Daniel Craig-Bondfilm, “No Time to Die.” Alleen al weten dat het een klein bedrijf is en zien dat hun product op zo’n groot podium verschijnt, dat is echt bij me blijven hangen. Het is enorm inspirerend om te zien hoe zo’n ding gebeurt voor een kleine maker.


Realistischer gezegd hebben we enkele samenwerkingen gehad met Fujifilm, wat echt een moment was om even even te knijpen in je arm. Je besteedt jaren aan het gebruik van de tools van een merk om je werk te maken, en dan vragen ze je om iets te maken met hun naam erop? Dat betekent veel. We zouden graag meer doen met cameramerken en met fotografen wiens werk we echt respecteren.

Navigeren door een handelsoorlog

Steven: Welke beslissing heb je uit angst genomen die je later moest herstellen of terugdraaien?


Todd: De meest relevante is vrij recent. We gebruiken een fabriek in Vietnam om onze tassen te produceren. We ontwerpen ze hier, maar de productie vindt daar plaats. Toen de handelsoorlog uitbrak en de tarieven in werking traden, zou de importkosten van die goederen plotseling met minstens 25 tot 40% stijgen bovenop wat het ons al kostte om ze te maken. Zo ineens.


En wat dat met me deed, eerlijk gezegd, was totale verlamming. Ik probeerde er verstandig mee om te gaan, wachtend tot de situatie zou kalmeren, in de hoop dat de situatie zou stabiliseren voordat ik me vastlegde op een grote inkooporder. Het probleem was dat het niet stabiliseerde; het bleef gewoon moeilijk. En terwijl ik daar zat te wachten, raakten we onze V1-tassen bijna op, de V2 lag klaar om in productie te gaan, en ik bleef de bestelling steeds uitstellen. Wat begin van de zomer had moeten worden, werd eind van de zomer. We misten onze lancering in de herfst van 2025, en misten het feestdagenweekend volledig. We hebben geluk dat we er nog steeds goed voor zitten, maar het was een echte gemiste kans, en ja, die doet nog steeds een beetje pijn.


Het ding dat ik ervan heb geleerd—en ik denk echt dat ik dit niet zonder deze ervaring had kunnen leren—is hoe gevaarlijk besluitverlamming is. Wachten is ook een beslissing, en soms is het de verkeerde. Veel kleine oprichters en makers zaten in precies hetzelfde schuitje tijdens die tijd. Er is geen handleiding voor het navigeren door een handelsoorlog als je een bedrijf van drie personen hebt. Maar als er ooit een echte geschiedenis van Clever Supply geschreven wordt, dan is dat zeker een van de hoofdstukken. “Overleven in een handelsoorlog.”

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
Nic en Todd.
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

Groeien als oprichter

Steven: Waren er vaardigheden of blinde vlekken waar je echt aan hebt moeten werken tijdens het opbouwen van Clever Supply?


Todd: De eerste die me te binnen schiet is gewoon voor de camera te staan. Niet alleen productfoto's plaatsen, maar mijn gezicht laten zien, met mensen praten, hen laten zien wie er achter het merk zit. Instagram is een groot deel geweest van hoe we ons publiek hebben opgebouwd, en het duurde me even voordat ik echt begreep dat mensen niet alleen het product willen zien—ze willen de persoon zien die het maakt.


Ik was niet precies camera-schuw, het was gewoon niet iets wat ik veel deed. Het voelde altijd als nog een ding op een al heel vol bord. Maar ik zie nu zelfs grote merken proberen dat menselijke, door de oprichter geleide element terug te brengen in hun marketing, omdat mensen kunnen zien wanneer iets oprecht is en wanneer niet. Vooral voor ons benadrukt het tonen van mijn gezicht het feit dat we klein zijn, dat we ons inzetten, en dat elk product dat wordt verzonden door een echt persoon is aangeraakt. Ik claim niet dat ik er geweldig in ben, maar ik doe het en oefen me erop.

De komende 10 jaar

Steven: Tien jaar verder. Hoe ziet het volgende decennium er voor jullie uit?


Todd: In de kern is eerlijk gezegd niet zoveel veranderd wat betreft waar we voor zijn: fotografen helpen hun werk te doen. Ik geloof echt dat fotografie ertoe doet. Of het nu een fotojournalist is die iets documenteert dat in een ander land gebeurt, of een kind op een kunstschool dat gewoon probeert te ontdekken hoe het iets met een camera kan zeggen, het heeft allemaal waarde. We zijn geprogrammeerd om dingen te creëren. En als we daar een klein deel van kunnen zijn door uitrusting te maken waarop mensen echt kunnen vertrouwen en waar ze van houden, dan is dat het ding dat centraal blijft staan.


Daarnaast wil ik dat we meer verhalen vertellen. Gebruik het platform dat we hebben opgebouwd om licht te werpen op fotografen die betekenisvol werk doen voor hun gemeenschappen. We hebben geen groot budget voor dat soort dingen, dus het gaat erom uit te vogelen hoe we dat met echte intentie kunnen doen. We zijn hier niet alleen om iets te verkopen. We geven echt om deze community, en ik wil dat wat we uitbrengen dat blijft weerspiegelen.

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine
afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

"We zijn geprogrammeerd om dingen te creëren. En als we daar een klein deel van kunnen zijn door uitrusting te maken waarop mensen echt kunnen vertrouwen en waar ze van houden, dan is dat het ding dat centraal blijft staan."

afbeelding van clever supply in de studio voor long weekend zine

Volg Clever Supply Co!

Volg ze zeker en bekijk hun website om je filmscans te laten verzenden!


Een portret van Steven Schultz in de studio.

Steven Schultz

Chicago-gevestigde kunstenaar Steven Schultz gebruikt filmfotografie, filmmaken en design om menselijke verhalen te verkennen.

Volg me!